ภาษาไทยแก้ไข

 
เขา (เนิน)
 
เขา (บนหัวสัตว์)
 
เขา (นก)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เขา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkǎo
ราชบัณฑิตยสภาkhao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰaw˩˩˦/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC kʰɨu); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨡᩮᩢᩣ (เขัา), ภาษาลาว ເຂົາ (เข็า), ภาษาไทลื้อ ᦃᧁ (เฃา), ภาษาอาหม 𑜁𑜧 (ขว์)

คำนามแก้ไข

เขา

  1. เนินที่นูนสูงขึ้นไปเป็นจอมเด่น

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *qawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨡᩮᩢᩣ (เขัา), ภาษาลาว ເຂົາ (เข็า), ภาษาไทลื้อ ᦃᧁ (เฃา), ภาษาไทใหญ่ ၶဝ် (ขว), ภาษาไทดำ ꪹꪄꪱ (เฃา), ภาษาอาหม 𑜁𑜧 (ขว์) หรือ 𑜁𑜨𑜧 (ขอ̂ว์), ภาษาจ้วง gaeu; เทียบภาษาสุ่ย baol และ ggaol, ภาษาต้งใต้ baol, ภาษาไหลดั้งเดิม *ɦəw

คำนามแก้ไข

เขา

  1. สิ่งที่งอกออกมาจากหัวสัตว์บางพวก มีลักษณะแข็ง
ดูเพิ่มแก้ไข

รากศัพท์ 3แก้ไข

คำนามแก้ไข

เขา

  1. ชื่อนกขนาดกลางหลายชนิดหลายสกุล ในวงศ์ Columbidae ปากสั้นตรงปลายโค้งเล็กน้อย ขนลำตัวสีเทาหรือเทาอมน้ำตาล ขนปีกมีลาย ขาสีชมพู มักอยู่เป็นคู่หรือเป็นฝูง กินเมล็ดพืชบนพื้นดิน ในประเทศไทยมีหลายชนิด เช่น เขาใหญ่หรือเขาหลวง [Streptopelia chinensis (Scopoli)] เขาลายเล็ก [Macropygia ruficeps (Temminck)] เขาเขียว [Chalcophaps indica (Linn.)] เขาชวาหรือเขาเล็ก [Geopelia striata (Linn.)]

รากศัพท์ 4แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨡᩮᩢᩣ (เขัา), ภาษาลาว ເຂົາ (เข็า), ภาษาไทลื้อ ᦃᧁ (เฃา), ภาษาอาหม 𑜁𑜧 (ขว์), ภาษาจ้วงใต้ haeu(เขา เค้า กู)

คำสรรพนามแก้ไข

เขา

  1. คำใช้แทนผู้ที่เราพูดถึง, เป็นสรรพนามบุรุษที่ 3
ดูเพิ่มแก้ไข

รากศัพท์ 5แก้ไข

คำนามแก้ไข

เขา

  1. เถาวัลย์
    เครือเขา