ดูเพิ่ม: กล๋าง

ภาษาไทย

แก้ไข

รากศัพท์

แก้ไข

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *klaːŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨠᩖᩣ᩠ᨦ (กลาง), ภาษาลาว ກາງ (กาง), ภาษาไทลื้อ ᦂᦱᧂ (กาง), ภาษาไทขาว ꪀꪱꪉ, ภาษาไทใหญ่ ၵၢင် (กาง), ภาษาไทใต้คง ᥐᥣᥒ (กาง), ภาษาอาหม 𑜀𑜂𑜫 (กง์) หรือ 𑜀𑜝𑜂𑜫 (กฺลง์), ภาษาปักษ์ใต้ กล๋าง, ภาษาจ้วง gyang, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง gyang

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์กฺลาง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงglaang
ราชบัณฑิตยสภาklang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/klaːŋ˧/(สัมผัส)

คำนาม

แก้ไข

กลาง

  1. ส่วนที่ไม่ค่อนไปข้างใดข้างหนึ่ง
  2. ที่รวม, ที่รวมกิจการงานที่มีสาขาย่อยออกไป
    สำนักงานกลาง
    ไปรษณีย์กลาง

คำบุพบท

แก้ไข

กลาง

  1. ในที่หรือเวลาระหว่าง
    กลางป่า
    กลางฝน
    กลางทาง

คำเกี่ยวข้อง

แก้ไข

คำสลับอักษร

แก้ไข