ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨺᩪᨦ (ฝูง), ภาษาลาว ຝູງ (ฝูง), ภาษาไทลื้อ ᦚᦳᧂ (ฝุง), ภาษาไทใหญ่ ၽုင် (ผุง) หรือ ၾုင် (ฝุง), ภาษาอาหม 𑜇𑜤𑜂𑜫 (ผุง์)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ฝูง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงfǔung
ราชบัณฑิตยสภาfung
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/fuːŋ˩˩˦/()

คำนามแก้ไข

ฝูง

  1. พวก, หมู่, (ใช้แก่คน อมนุษย์ และสัตว์นอกจากช้าง)
    ฝูงคน
    ฝูงชน
    ฝูงเทวดา
    ฝูงยักษ์
    ฝูงสัตว์
    ฝูงวัว
    ฝูงควาย
    ฝูงมด

คำสืบทอดแก้ไข

  • เขมร: ផូង (ผูง), ហ្វូង (หฺวูง)
  • ชอง: ฟูง