ภาษาไทย

แก้ไข

รากศัพท์

แก้ไข

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *ˀjuːᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩀᩪ᩵ (ยู่̱), ภาษาลาว ຢູ່ (อยู่), ภาษาไทลื้อ ᦊᦴᧈ (หฺยู่), ภาษาไทดำ ꪤꪴ꪿ (หฺยุ่), ภาษาไทใหญ่ ယူႇ (ยู่), ภาษาอาหม 𑜊𑜥 (ยู), ภาษาไทใต้คง ᥕᥧᥱ (ยู่), ภาษาปู้อี qyus, ภาษาจ้วง youq, ภาษาจ้วงใต้ yuq; เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC hju)

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์หฺยู่
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงyùu
ราชบัณฑิตยสภาyu
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/juː˨˩/(สัมผัส)

คำกริยา

แก้ไข

อยู่ (คำอาการนาม การอยู่)

  1. พัก, อาศัย
    เขาอยู่บ้านหลังนี้
  2. ยังมีชีวิต
    เขายังอยู่
  3. คงที่
    เงินที่ให้มายังอยู่ครบ
  4. ไม่ไปจากที่
    วันนี้เขาอยู่บ้าน
  5. (คำกริยานุเคราะห์) ใช้ประกอบหลังกริยา แสดงว่ากำลังเป็นอยู่ในขณะนั้น
    นอนอยู่
    ตั้งอยู่

คำเกี่ยวข้อง

แก้ไข

คำแปลภาษาอื่น

แก้ไข

ภาษาคำเมือง

แก้ไข

การออกเสียง

แก้ไข

คำกริยา

แก้ไข

อยู่ (คำอาการนาม ก๋ารอยู่ หรือ ก๋านอยู่)

  1. (อกรรม) อีกรูปหนึ่งของ ᩀᩪ᩵ (ยู่̱)