ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ราง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงraang
ราชบัณฑิตยสภาrang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/raːŋ˧/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *rwɯəŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຮາງ (ฮาง), ภาษาไทใหญ่ ႁၢင်း (ห๊าง), ภาษาอาหม 𑜍𑜂𑜫 (รง์), ภาษาจ้วง rangz (rangz naemx รางน้ำ)

คำนามแก้ไข

ราง (คำลักษณนาม ราง)

  1. ร่องที่ขุดเป็นทางสำหรับให้น้ำไหล
  2. สิ่งสำหรับรองน้ำฝนที่ชายคาเป็นต้น มักทำด้วยสังกะสียาวเป็นแนวไปตามชายคา
  3. ไม้ที่ขุดหรือต่อให้เป็นร่องยาว ๆ หรือปล้องไม้ไผ่ผ่าซีก มีด้านสกัดหัวท้ายสำหรับใส่อาหารหมูหรือย้อมผ้าเป็นต้น
  4. โดยปริยายเรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น
    รางระนาด
  5. เหล็กที่ใช้เป็นทางเดินของล้อเลื่อน
    รางรถไฟ
  6. ไม้เจาะเป็นร่องยาวสำหรับใส่เหรียญบาทเรียงกันได้ 80 เหรียญ หรือ 1 ชั่ง, ปัจจุบันเป็นแผ่นไม้เจาะเป็นร่องสำหรับใส่เหรียญบาทเรียงกันเป็นแถว ๆ แผ่นหนึ่งมี 10 แถว แถวหนึ่งใส่เหรียญบาทได้ 10 เหรียญ รวมเป็น 100 บาท

คำลักษณนามแก้ไข

ราง

  1. เรียกสิ่งที่มีลักษณะเป็นราง
    ลูกคิดรางหนึ่ง
    ระนาด 2 ราง
    รางรถไฟ 3 ราง

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ราง (คำอาการนาม การราง)

  1. คั่วข้าวเม่าให้กรอบ, เรียกข้าวเม่าที่เอามาคั่วให้กรอบ ว่า ข้าวเม่าราง

รากศัพท์ 3แก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

ราง

  1. ไม่กระจ่าง, ไม่ชัดเจน

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

ราง

  1. ไม่กระจ่าง, ไม่ชัดเจน

ดูเพิ่มแก้ไข

ภาษาคำเมืองแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

คำนามแก้ไข

ราง

  1. รัง