เนื้อหา

ภาษาไทยแก้ไข

 
วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̬.namᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨶᩴᩣ᩶(นํา้), ภาษาลาว ນ້ຳ(น้ำ), ภาษาไทลื้อ ᦓᧄᧉ(นั้ม), ภาษาไทดำ ꪙꪾ꫁(น้ำ), ภาษาไทเหนือ ᥘᥛᥳ, ภาษาไทใหญ่ ၼမ်ႉ(นั๋ม), ภาษาจ้วง raemx

การออกเสียงแก้ไข

พยางค์ น้าม น้ำ
สัทอักษรสากล /naːm˦˥/ /nam˦˥/

คำนามแก้ไข

น้ำ

  1. สารประกอบซึ่งมีองค์ประกอบเป็นธาตุไฮโดรเจนและออกซิเจนในอัตราส่วน 1 : 8 โดยน้ำหนัก เมื่อบริสุทธิ์มีลักษณะเป็นของเหลว ใส ไม่มีสี กลิ่น รส มีประโยชน์มากเช่นใช้ดื่ม ชำระล้างสิ่งสกปรก, โบราณถือว่าเป็น ธาตุ 1 ในธาตุ 4 คือ ดิน น้ำ ไฟ ลม
  2. ใช้เรียกสิ่งอื่นที่มีลักษณะเป็นน้ำหรือเหลวเหมือนน้ำ
    น้ำตา
    น้ำปลา
    น้ำพริก
    น้ำส้ม
  3. โดยปริยายหมายถึงคุณสมบัติที่ถือว่าเป็นสาระของสิ่งที่กล่าวถึง
    น้ำคำ
    น้ำใจ
    น้ำพัก
    น้ำแรง
    น้ำมือ
  4. ความแวววาว (ใช้แก่รัตนชาติ)

คำลักษณนามแก้ไข

น้ำ

  1. เรียกเรือที่ใช้มาแล้ว 2 ปี 3 ปี ว่า เรือ 2 น้ำ เรือ 3 น้ำ
  2. ใช้เกี่ยวกับน้ำหมายความว่า ครั้ง
    ล้าง 3 น้ำ
    ต้ม 3 น้ำ

คำคุณศัพท์แก้ไข

น้ำ

  1. มีแสงแวววาว (ใช้แก่รัตนชาติ)
    เพชรน้ำหนึ่ง
    ทับทิมน้ำงาม

คำพ้องความหมายแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข