ภาษาไทยแก้ไข

 
วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia
 
น้ำ (1)

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̬.namᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨶ᩶ᩣᩴ (น้าํ), ภาษาลาว ນ້ຳ (น้ำ), ภาษาไทลื้อ ᦓᧄᧉ (นั้ม), ภาษาไทดำ ꪙꪾ꫁ (น้ำ), ภาษาไทใต้คง ᥘᥛᥳ (ลั๎ม), ภาษาไทใหญ่ ၼမ်ႉ (นั๎ม), ภาษาอ่ายตน ꩫံ (นํ), ภาษาพ่าเก ꩫံ (นํ), ภาษาอาหม 𑜃𑜪 (นํ), ภาษาจ้วง raemx, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง naemx, ภาษาแสก นัม; เทียบภาษาเบดั้งเดิม *namᴮᶜ²

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์น้ามน้ำ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงnáamnám
ราชบัณฑิตยสภาnamnam
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/naːm˦˥/()/nam˦˥/()
ไฟล์เสียง

คำนามแก้ไข

น้ำ

  1. สารประกอบซึ่งมีองค์ประกอบเป็นธาตุไฮโดรเจนและออกซิเจนในอัตราส่วน 1 : 8 โดยน้ำหนัก สูตรเคมีว่า H₂O เมื่อบริสุทธิ์มีลักษณะเป็นของเหลว ใส ไม่มีสี กลิ่น รส มีประโยชน์มากเช่นใช้ดื่ม ชำระล้างสิ่งสกปรก, โบราณถือว่าเป็น ธาตุ 1 ในธาตุ 4 คือ ดิน น้ำ ไฟ ลม
  2. ใช้เรียกสิ่งอื่นที่มีลักษณะเป็นน้ำหรือเหลวเหมือนน้ำ
    น้ำตา
    น้ำปลา
    น้ำพริก
    น้ำส้ม
  3. โดยปริยายหมายถึงคุณสมบัติที่ถือว่าเป็นสาระของสิ่งที่กล่าวถึง
    น้ำคำ
    น้ำใจ
    น้ำพัก
    น้ำแรง
    น้ำมือ
  4. ความแวววาว (ใช้แก่รัตนชาติ)

คำพ้องความแก้ไข

ดูที่ อรรถาภิธาน:น้ำ

คำเกี่ยวข้องแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

ดูที่ น้ำ/คำแปลภาษาอื่น

คำลักษณนามแก้ไข

น้ำ

  1. เรียกเรือที่ใช้มาแล้ว 2 ปี 3 ปี ว่า เรือ 2 น้ำ เรือ 3 น้ำ
  2. ใช้เกี่ยวกับน้ำหมายความว่า ครั้ง
    ล้าง 3 น้ำ
    ต้ม 3 น้ำ

คำคุณศัพท์แก้ไข

น้ำ

  1. มีแสงแวววาว (ใช้แก่รัตนชาติ)
    เพชรน้ำหนึ่ง
    ทับทิมน้ำงาม

ภาษาญ้อแก้ไข

คำนามแก้ไข

น้ำ

  1. น้ำ