ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *priːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨹᩦ (ผี), ภาษาลาว ຜີ (ผี), ภาษาไทลื้อ ᦕᦲ (ผี), ภาษาไทดำ ꪠꪲ (ฝิ), ภาษาไทใหญ่ ၽီ (ผี), ภาษาอาหม 𑜇𑜣 (ผี)ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง piภาษาจ้วง bi/fangz

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ผี
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpǐi
ราชบัณฑิตยสภาphi
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰiː˩˩˦/()

คำนามแก้ไข

ผี (คำลักษณนาม ตน หรือ ตัว)

  1. สิ่งที่มนุษย์เชื่อว่าเป็นสภาพลึกลับ มองไม่เห็นตัว แต่อาจจะปรากฏเหมือนมีตัวตนได้ อาจให้คุณหรือโทษได้ มีทั้งดีและร้าย
    ผีปู่ย่าตายาย
    ผีเรือน
    ผีห่า
  2. เรียกคนที่ตายไปแล้ว
  3. (โบราณ) เทวดา
  4. (ภาษาปาก) เรียกบุคคลที่หมกมุ่นในการพนันว่า ผีการพนันเข้าสิง

คำคุณศัพท์แก้ไข

ผี

  1. (ภาษาปาก) เลว
    คนผี
  2. (ภาษาปาก) ที่ซื้อมาจากจุดจำหน่ายทางการแล้วลอบขายต่อในราคาสูง
    บัตรผี, ตั๋วผี
    บัตรเข้าชมที่ลอบขายหน้างาน
  3. (ภาษาปาก) ไม่มีอยู่จริง, ไม่มีตัวตน
    บัตรผี
    คะแนนที่ทำให้คะแนนโหวตเพิ่มแต่ไม่มีบัตรอยู่จริง
    ชื่อผี
    ชื่อบุคคลที่ปรากฏในทะเบียนบ้านแต่ไม่มีตัวตน เพื่อสวมสิทธิ์เป็นต้น

คำประสมแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข