ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɟɯəᴮ; เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC ʑiaH, “ยืม; กู้ (เงิน)”) และ (MC ɕia, “ซื้อขายด้วยสินเชื่อ”); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨩᩮᩬᩥ᩵ᩋ (เชอิ่อ), ภาษาอีสาน เซื่อ, ภาษาลาว ເຊື່ອ (เซื่อ), ภาษาไทลื้อ ᦵᦋᦲᧈ (เชี่), ภาษาไทดำ ꪹꪋ꪿ (เจ่̱), ภาษาไทใหญ่ ၸိူဝ်ႈ (เจิ้ว), ภาษาอาหม 𑜋𑜥 (ฉู)ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง sieภาษาจ้วง 1.cwh-เชื่อใจ;2.si

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เชื่อ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchʉ̂ʉa
ราชบัณฑิตยสภาchuea
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰɯa̯˥˩/()

คำกริยาแก้ไข

เชื่อ (คำอาการนาม การเชื่อ หรือ ความเชื่อ)

  1. เห็นตามด้วย
  2. มั่นใจ
  3. ไว้ใจ
  4. ซื้อหรือขายโดยติดค้างไว้ ไม่ต้องชำระเงินทันที

คำประสมแก้ไข

คำสืบทอดแก้ไข

  • เขมร: ជឿ (เชือ)

ภาษาคำเมืองแก้ไข

คำกริยาแก้ไข

เชื่อ (คำอาการนาม การเชื่อ หรือ คำเชื่อ หรือ ฅวามเชื่อ)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨩᩮᩬᩥ᩵ᩋ (เชอิ่อ)