ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เห็น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงhěn
ราชบัณฑิตยสภาhen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/hen˩˩˦/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *tranᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉᩢ᩠ᨶ (หัน), ภาษาลาว ເຫັນ (เหัน), ภาษาไทลื้อ ᦠᧃ (หัน), ภาษาไทดำ ꪹꪬꪸꪙ (เหย͢น), ภาษาไทใหญ่ ႁၼ် (หัน), ภาษาไทใต้คง ᥞᥢᥴ (หั๋น), ภาษาอ่ายตน ꩭꩫ် (หน์), ภาษาอาหม 𑜑𑜃𑜫 (หน์), ภาษาปู้อี ranl, ภาษาจ้วง raen, ภาษาจ้วงแบบหนง taen, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง haen

คำกริยาแก้ไข

เห็น (คำอาการนาม การเห็น)

  1. อาการของตาที่ประสบรูป, ปรากฏแก่ตา
  2. ปรากฏแก่ใจ, คิดรู้
คำประสมแก้ไข
คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰɲelᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน เหง็น, ภาษาลาว ເຫງັນ (เหงัน) หรือ ເຫັນ (เหัน), ภาษาเขิน ᩉᩮ᩠ᨶ (เหน), ภาษาไทลื้อ ᦠᦲᧃ (หีน), ภาษาไทดำ ꪹꪐꪸꪙ (เหฺญย͢น), ภาษาไทใหญ่ ႁဵၼ် (เหน), ภาษาไทใต้คง ᥞᥥᥢᥴ (เห๋น), ภาษาอาหม 𑜑𑜢𑜃𑜫 (หิน์)

คำนามแก้ไข

เห็น

  1. (อี~, นาง~, กระ~) ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์ Viverridae ลำตัวเรียวยาว ขาสั้น หางยาว ปากแหลมยาว ออกหากินในเวลากลางคืน มีต่อมกลิ่นที่ก้นทำให้ตัวมีกลิ่นแรง กินสัตว์และผลไม้ มีหลายชนิด