ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

ยืมมาจากภาษาสันสกฤต देवता (เทวตา), ภาษาบาลี เทวตา

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เท-วะ-ดา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtee-wá-daa
ราชบัณฑิตยสภาthe-wa-da
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰeː˧.wa˦˥.daː˧/()

คำนามแก้ไข

เทวดา (คำลักษณนาม ตน หรือ องค์)

  1. พวกชาวสวรรค์ที่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และกินอาหารทิพย์
    ในนรกมียมบาล ในสวรรค์มีเทวดา
    ท้องฟ้าไม่เป็นใจเลย เทวดาทำอะไรกันอยู่

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข