ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์วัน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงwan
ราชบัณฑิตยสภาwan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/wan˧/
คำพ้องเสียง

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *ŋwanᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩅᩢ᩠ᨶ (วัน), ภาษาลาว ວັນ (วัน), ภาษาไทลื้อ ᦞᧃ (วัน), ภาษาไทใหญ่ ဝၼ်း (วั๊น), ภาษาไทใต้คง ᥝᥢᥰ (วั๊น), ภาษาอาหม 𑜈𑜃𑜫 (บน์), ภาษาจ้วง ngoenz, ภาษาปู้อี nguanz, ภาษาจ้วงใต้ vaenz

คำนามแก้ไข

วัน

  1. ระยะเวลา 24 ชั่วโมง ตั้งแต่ย่ำรุ่งถึงย่ำรุ่ง หรือตั้งแต่เที่ยงคืนถึงเที่ยงคืน
    วันเฉลิมพระชนมพรรษาหยุดราชการ 1 วัน
  2. ระยะเวลา 12 ชั่วโมง ตั้งแต่ย่ำรุ่งถึงย่ำค่ำ เรียกว่า กลางวัน, มักเรียกสั้น ๆ ว่า วัน, ตรงข้ามกับ คืน
    เขาไปสัมมนาที่พัทยา 2 วัน 1 คืน
  3. ช่วงเวลากลางวัน
    เช้าขึ้นมาก็รีบไปทำงานทุกวัน
  4. (กฎหมาย) เวลาทำการตามที่ได้กำหนดขึ้นโดยกฎหมาย คำสั่งศาล หรือระเบียบข้อบังคับ หรือเวลาทำการตามปรกติของกิจการนั้นแล้วแต่กรณี (ใช้ในทางคดีความ ในทางราชการ หรือทางธุรกิจการค้า และการอุตสาหกรรม)

คำพ้องความแก้ไข

ดูเพิ่มแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

วัน

  1. ชื่อแมลงหลายชนิด หลายสกุล หลายวงศ์ ในอันดับ Diptera มีปีก 1 คู่ ลักษณะบางใส มีอวัยวะเป็นติ่งแทนปีกคู่ที่ 2 ช่วยในการทรงตัว ปากเป็นชนิดซับดูด หนวดมี 3 ปล้อง ปล้องปลายใหญ่สุดและมีขน 1 เส้น ที่พบทั่วไป เช่น แมลงวันบ้าน (Musca domestica Linn.) ในวงศ์ Muscidae ลำตัวยาวประมาณ 6 มิลลิเมตร สีน้ำตาลดำ กินอาหารหลากหลาย

รากศัพท์ 3แก้ไข

จากภาษาบาลี วน (ป่าไม้)

คำนามแก้ไข

วัน

  1. ป่าไม้, ดง
    อัมพวัน
    ป่ามะม่วง