ดูเพิ่ม: อาทิตย

ภาษาไทย แก้ไข

รูปแบบอื่น แก้ไข

รากศัพท์ แก้ไข

ยืมมาจากภาษาสันสกฤต आदित्य (อาทิตฺย); เทียบภาษาบาลี อาทิจฺจ

การออกเสียง แก้ไข

การแบ่งพยางค์อา-ทิด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงaa-tít
ราชบัณฑิตยสภาa-thit
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔaː˧.tʰit̚˦˥/(สัมผัส)

คำวิสามานยนาม แก้ไข

อาทิตย์

  1. (พระ~)เชื้ออทิติคือ เทวดาพวกหนึ่งซึ่งเป็นลูกนางอทิติผู้เป็นชายาพระกัศยปประชาบดี เทวดาพวกนี้มีจำนวนกล่าวไว้ต่างกัน บ้างว่ามี 5 องค์ บ้างว่ามี 7 องค์ บ้างว่ามี 12 องค์ ได้แก่ อินทราทิตย์ (พระอินทร์) วรุณาทิตย์ (พระพิรุณ) ฯลฯ สูรยาทิตย์ (พระอาทิตย์ที่ส่องโลก)
  2. (พระ~) ชื่อเทวดาพระเคราะห์ คือ สูรยาทิตย์
  3. (โหราศาสตร์) (พระ~) ชื่อเทวดาองค์หนึ่งในนิยาย, ในตำรานพเคราะห์นับเอาเป็นดาวพระเคราะห์ที่ 1
  4. (ดาราศาสตร์) (พระ~, ดวง~) ดาวฤกษ์ซึ่งเป็นศูนย์กลางของระบบสุริยจักรวาล มีดาวเคราะห์บริวาร 8 ดวง

คำนาม แก้ไข

อาทิตย์

  1. (วัน~) ชื่อวันที่ 1 ของสัปดาห์ (นับแบบไทย) (คำลักษณนาม วัน)
  2. (ภาษาปาก) สัปดาห์ (คำลักษณนาม อาทิตย์)
    ไม่ว่างตลอดอาทิตย์
  3. (ดาราศาสตร์, ภาษาปาก) (ดวง~) ดาวฤกษ์ (ของระบบอื่น ๆ) (คำลักษณนาม ดวง)

คำพ้องความ แก้ไข

(ดาวฤกษ์ของสุริยจักรวาล, ชื่อวัน): ดูที่ อรรถาภิธาน:อาทิตย์

ดูเพิ่ม แก้ไข