ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาเขมรเก่ายุคอังกอร์ gi หรือ หรือภาษาเขมรเก่ายุคก่อนอังกอร์ gi, gui หรือ guī; ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน คือ, ภาษาลาว ຄື (คื), ภาษาคำเมือง ᨣᩨ (คื), ภาษาไทดำ ꪅꪳ (ฅึ), ภาษาเขมร គឺ (คื)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์คือ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkʉʉ
ราชบัณฑิตยสภาkhue
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰɯː˧/()

คำกริยาแก้ไข

คือ

  1. เป็น
    โลกคือดาวดวงหนึ่ง

คำสันธานแก้ไข

คือ

  1. เท่ากับ, ได้แก่
    ธาตุทั้งสี่คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ

ภาษาญัฮกุรแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

คำกริยาแก้ไข

คือ

  1. เป็น, คือ
  2. กลายเป็น