ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์กฺระ-เดื่อง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgrà-dʉ̀ʉang
ราชบัณฑิตยสภาkra-dueang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kra˨˩.dɯa̯ŋ˨˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

คำนามแก้ไข

กระเดื่อง

  1. อุปกรณ์ชนิดหนึ่ง เป็นไม้ท่อนยาวปลายด้านหัวมีสากสำหรับตำข้าว ปลายด้านหางทำเป็นที่เหยียบเจาะรูที่ด้านข้างเยื้องไปทางปลายด้านหาง และมีไม้เป็นแกนสอดตรึงติดกับเสาหรือหลักให้หมุนได้ เมื่อเหยียบที่ข้างหางและกดลงหัวจะกระดกขึ้น เมื่อปล่อยเท้าหัวก็จะกระแทกลง
  2. เรียกเครื่องจักรนาฬิกาชิ้นหนึ่ง มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น ว่า กระเดื่อง

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

กระเดื่อง (คำอาการนาม ความกระเดื่อง)

  1. สูงขึ้น, โด่งดัง, ใช้ประกอบลักษณะของคุณงามความดี
    ชื่อเสียงกระเดื่อง
  2. แข็ง, กระด้าง, นิยมใช้เข้าคู่กับคำ กระด้าง เป็น กระด้างกระเดื่อง
    ยามเมื่อเจ้าเยื้องยุรยาตร ก็มิได้ย่างลงเหยียบดินกระเดื่องใด
    (ม. ร่ายยาว กุมาร)

รากศัพท์ 3แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

กระเดื่อง (คำอาการนาม การกระเดื่อง)

  1. (ร้อยกรอง) แหนง, หมาง
    จะกระเดื่องใจเมื่อไปถึง
    (ขุนช้างขุนแผน)
  2. (ร้อยกรอง) กระดาก, นิยมใช้เข้าคู่กันเป็น กระดากกระเดื่อง
    ไป่กระเดื่องสะดุ้ง ฟูมฟาย
    (นิทราชาคริต)