เสา
ภาษาไทย แก้ไข
การออกเสียง แก้ไข
การแบ่งพยางค์ | เสา | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | sǎo |
ราชบัณฑิตยสภา | sao | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /saw˩˩˦/(สัมผัส) | |
คำพ้องเสียง | เศาร์ เสาร์ |
รากศัพท์ 1 แก้ไข
สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *sawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເສົາ (เส็า), ภาษาไทลื้อ ᦉᧁ (เสา), ภาษาไทใหญ่ သဝ် (สว), ภาษาไทใต้คง ᥔᥝᥴ (เส๋า), ภาษาอาหม 𑜏𑜧 (สว์), ภาษาจ้วง saeu, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง sieu
คำนาม แก้ไข
เสา (คำลักษณนาม ต้น)
- ท่อนไม้สำหรับใช้เป็นหลักหรือเป็นเครื่องรองรับสิ่งอื่นมีเรือนเป็นต้น
- เสาเรือน
- เสาโทรเลข
- เรียกสิ่งอื่น ๆ ที่ใช้ในลักษณะเช่นนั้น
รากศัพท์ 2 แก้ไข
คำนาม แก้ไข
เสา