ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์แกน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgɛɛn
ราชบัณฑิตยสภาkaen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kɛːn˧/()

คำนามแก้ไข

แกน

  1. วัตถุแข็งที่อยู่ตรงกลางของสิ่งอื่นสำหรับยึดให้อยู่, วัตถุแข็งที่มีสิ่งอื่นหุ้ม

คำเกี่ยวข้องแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

แกน

  1. (ล้า) แข็งเป็นไตอยู่ข้างใน (มักใช้แก่ผลไม้)
    ทุเรียนแกน
    มะม่วงแกน

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

แกน

  1. (ภาษาปาก, ล้า) ขัดสน, จำใจ
    อยู่ไปแกน ๆ
    เต็มแกน

ภาษาทะวืงแก้ไข

คำนามแก้ไข

แกน

  1. แตงกวา