ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ลา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงlaa
ราชบัณฑิตยสภาla
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/laː˧/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC lɨʌ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩃᩣ (ลา), ภาษาลาว ລາ (ลา), ภาษาไทลื้อ ᦟᦱ (ลา), ภาษาไทใหญ่ လႃး (ล๊า), ภาษาเขมร លា (ลา)

รูปแบบอื่นแก้ไข

  • (เลิกใช้) ฬา

คำนามแก้ไข

ลา (คำลักษณนาม ตัว)

  1. ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิด Equus asinus ในวงศ์ Equidae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับม้า รูปร่างคล้ายม้าแต่ตัวเล็กกว่า หูยาว ปลายหางเป็นพู่ ขนแผงคอสั้นตั้งตรง มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

ลา

  1. เรียกการจบหรือสิ้นสุดลงระยะหนึ่งของพิธีบางอย่างว่า ลาหนึ่ง ๆ
    โห่ 3 ลา
    ย่ำฆ้อง 3 ลา

รากศัพท์ 3แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩃᩣ (ลา), ภาษาลาว ລາ (ลา), ภาษาไทลื้อ ᦟᦱ (ลา), ภาษาเขมร លា (ลา)

คำกริยาแก้ไข

ลา (คำอาการนาม การลา)

  1. จากไปโดยแสดงให้ทราบด้วยกิริยาท่าทาง คำพูด หรือด้วยหนังสือ
  2. ขออนุญาตหยุดงานชั่วคราว
    ลากิจ
    ลาป่วย
    ลาพักผ่อน
    ลาไปศึกษาต่อ
  3. ขอคืนของที่บูชาหรือบนไว้
    ลาข้าวพระภูมิ
    ลาของที่บนไว้

รากศัพท์ 4แก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

ลา

  1. เตี้ย
    เกยลา
    กี๋ลา
    เตียงลา
    แท่นลา

รากศัพท์ 5แก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

ลา

  1. มีกลีบชั้นเดียว, ไม่ซ้อน (ใช้แก่ดอกไม้)
    มะลิลา
    พุดลา
    รักลา

รากศัพท์ 6แก้ไข

 
โน้ตดนตรี ลา

จากภาษาอังกฤษ la (ลา, โน้ตดนตรี ลา)

คำนามแก้ไข

ลา

  1. (ดนตรี) โน้ตตัวที่หกในสเกลซีเมเจอร์ มีสัญลักษณ์ว่า A

ดูเพิ่มแก้ไข