ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ขอ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkɔ̌ɔ
ราชบัณฑิตยสภาkho
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰɔː˩˩˦/()
คำพ้องเสียง

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *xɔːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨢᩬᩴ (ฃอํ), ภาษาลาว ຂໍ (ขํ), ภาษาไทใหญ่ ၶေႃ (ขอ̂), ภาษาอาหม 𑜁𑜦𑜡 (ขอ̂) ภาษาจ้วงเหนือ go . ภาษาจ้วง ใต้ ko

รูปแบบอื่นแก้ไข

  • (เลิกใช้) ฃอ

คำนามแก้ไข

ขอ

  1. ไม้หรือเหล็กที่งอสำหรับชัก เกี่ยว แขวน หรือสับ
คำพ้องความแก้ไข
คำประสมแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *k.roːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨡᩬᩴ (ขอํ), ภาษาลาว ຂໍ (ขํ), ภาษาไทใหญ่ ၶေႃ (ขอ̂), ภาษาจ้วง gouz, ภาษาปู้อี hoz

คำกริยาแก้ไข

ขอ (คำอาการนาม การขอ)

  1. พูดให้เขาให้สิ่งที่ต้องการ, วิงวอน
คำประสมแก้ไข

รากศัพท์ 3แก้ไข

คำนามแก้ไข

ขอ

  1. ชื่อว่านชนิดหนึ่ง ต้นเหมือนขมิ้น แต่หัวเล็กสอดกันเป็นข้อ ๆ ต้นและใบเขียว เนื้อเหลือง มีสรรพคุณอยู่คงเขี้ยว เขา และงา, กบิลว่าน ก็เรียก
คำประสมแก้ไข