ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʰnaːᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨶ᩶ᩣ (หน้า), ภาษาลาว ໜ້າ (หน้า), ภาษาไทลื้อ ᦐᦱᧉ (หฺน้า), ภาษาไทดำ ꪘ꫁ꪱ (หฺน้า), ภาษาไทใหญ่ ၼႃႈ (น้า), ภาษาอาหม 𑜃𑜠 (นะ) หรือ 𑜃𑜡 (นา), ภาษาจ้วง naj

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์น่า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงnâa
ราชบัณฑิตยสภาna
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/naː˥˩/
คำพ้องเสียงน่า

คำนามแก้ไข

หน้า

  1. ส่วนของศีรษะตั้งแต่หน้าผากลงมาจดคาง
  2. ซีกของกายที่ตรงข้ามกับหลัง
  3. ด้านของสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่อยู่ตรงข้ามกับสายตาของเราหรือด้านที่เผชิญหน้ากับสายตาของเรา
    เขาวิ่งอยู่หน้าฉัน จึงเห็นแต่หลังเขาไว ๆ
  4. ส่วนบนของบางสิ่ง
    หน้าขนม
    ข้าวเหนียวหน้าสังขยา
    หน้าปกหนังสือ
  5. เครื่องปรุงที่แต่งหรือโรยบนอาหารบางอย่าง
    กระเทียมเจียวโรยหน้าข้าวต้ม
  6. ด้านหนึ่ง ๆ ของวัตถุแบน ๆ อย่างกระดาษ
    หน้ากระดาษ
    หน้าซอง
  7. ด้านของเครื่องตีที่ขึงด้วยหนัง
    หน้ากลอง
  8. ด้านหนึ่ง ๆ ของลูกเต๋าและน้ำเต้าซึ่งมี 6 ด้าน
  9. ส่วนกว้างของแผ่นกระดาน เสาเหลี่ยม หรือผืนผ้า เป็นต้น
  10. ชายผ้าบางชนิดที่มีลวดลาย
  11. ด้านของผ้าที่มีลวดลายชัดกว่า
  12. คราว
    เมื่อข้าวสุกแล้วก็ถึงหน้าเก็บเกี่ยว
  13. ฤดู
    หน้าฝน
    หน้าทุเรียน
  14. โดยปริยายหมายถึงคน
    เขาสู้ทุกคนไม่ว่าหน้าไหน
  15. โดยปริยายหมายถึงเกียรติและศักดิ์ศรี
    เห็นแก่หน้า
    ไม่ไว้หน้า

คำลักษณนามแก้ไข

หน้า

  1. บอกจำนวนด้านของแผ่นกระดาษ
    หนังสือเล่มนี้มี 200 หน้า

คำคุณศัพท์แก้ไข

หน้า

  1. ถัดไป
    อาทิตย์หน้า
    ฉบับหน้า
  2. ตรงข้ามกับ หลัง (ใช้แก่เวลาที่ยังมาไม่ถึง)
    วันหน้า
    เดือนหน้า
    ปีหน้า
  3. อยู่ตรงข้ามกับข้างหลัง เรียกว่า ข้างหน้า