ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์มือ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmʉʉ
ราชบัณฑิตยสภาmue
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/mɯː˧/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *mwɯːᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨾᩨ (มื), ภาษาลาว ມື (มื), ภาษาไทลื้อ ᦙᦹ (มื), ภาษาไทใหญ่ မိုဝ်း (มึ๊ว), ภาษาอ่ายตน မိုဝ် (มึว์), ภาษาไทดำ ꪣꪳ (มึ), ภาษาไทใต้คง ᥛᥪᥰ (มื๊), ภาษาอาหม 𑜉𑜢𑜤𑜈𑜫 (มึว์), ภาษาจ้วง mwz, ภาษาแสก มื๊อ; เทียบภาษาสุ่ย myal, ภาษาเบดั้งเดิม *məːᴬ², ภาษาไหลดั้งเดิม *C-mɯː, ภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิม *qalima

คำนามแก้ไข

มือ

  1. อวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกายอยู่ต่อจากปลายแขนประกอบด้วยฝ่ามือและนิ้วมือ สำหรับจับเป็นต้น
  2. เรียกสิ่งหรืออุปกรณ์บางชนิดที่มีรูปร่างอย่างมือและใช้จับแทนมือได้
    มือกล
    มือหุ่นยนต์
  3. เรียกผู้ร่วมเล่นการพนันบางอย่างหรือแชร์เป็นต้น ว่า มือ
    คนหนึ่งจะเล่นกี่มือก็ได้
  4. หนวดของไม้เลื้อยบางชนิดใช้เกาะสิ่งอื่นอย่างมือ
    มือตำลึง
    มือบวบ

คำลักษณนามแก้ไข

มือ

  1. บอกจำนวนนับ 5 ลูก เป็น 1 มือ (ใช้ในเวลานับผลไม้บางชนิด เช่น มะปราง มังคุด เงาะ)

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

มือ

  1. ใช้ประกอบหน้าชื่อเครื่องดนตรีที่ใช้มือบรรเลง เพื่อหมายถึงผู้ที่มีความชำนาญหรือมีทักษะในการบรรเลงดนตรีนั้น
    มือระนาด
    มือจะเข้
    มือกลอง
    มือปี่

รากศัพท์ 3แก้ไข

จากรูปร่างของผลส้มชนิดนี้ที่คล้ายนิ้วมือ

คำนามแก้ไข

มือ

  1. ชื่อส้มชนิด Citrus medica L. var. sarcodactylis (Hoola van Nooten) Swingle ในวงศ์ Rutaceae ซึ่งส่วนล่างของผลมีลักษณะคล้ายนิ้วมือ ใช้ทำยาดมได้ เรียกว่า ส้มมือ

ภาษาแสกแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *mwɯ:ᶜ (วัน); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย มื้อ, ภาษาคำเมือง ᨾᩨ᩶ (มื้), ภาษาลาว ມື້ (มื้), ภาษาไทลื้อ ᦙᦹᧉ (มื้), ภาษาไทใหญ่ မိုဝ်ႉ (มึ๎ว)

คำนามแก้ไข

มือ

  1. วัน