ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ขะ-แหฺนง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkà-nɛ̌ɛng
ราชบัณฑิตยสภาkha-naeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰa˨˩.nɛːŋ˩˩˦/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

เทียบภาษาเขมร ខ្នែង (ขฺแนง, หน่อ; รากดูด; เดือย)

คำนามแก้ไข

แขนง

  1. กิ่งไม้เล็กที่แตกใหม่จากลำของไม้พวกไม้ไผ่
  2. กิ่งไม้เล็ก ๆ ที่แยกออกจากกิ่งใหญ่
  3. โดยปริยายหมายถึงส่วนย่อยที่แยกจากส่วนใหญ่
    วิชาฟิสิกส์เป็นแขนงหนึ่งของวิชาวิทยาศาสตร์
  4. (ผัก~) ยอดอ่อนของกะหล่ำปลีที่งอกใหม่หลังจากเก็บเกี่ยวแล้ว

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

แขนง

  1. (ร้อยกรอง) แหนง, แคลง
    และแขนงหฤทัยนาง
    (ม. คำหลวง มัทรี)
  2. (โบราณ) ใช้ในการต่อของให้ราคาต่ำ ถือเป็นลางบอกว่าจะขายไม่ได้ราคาดีต่อไป

รากศัพท์ 3แก้ไข

คำนามแก้ไข

แขนง

  1. เต่าเหลือง