ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์โคน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkoon
ราชบัณฑิตยสภาkhon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰoːn˧/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

คำนามแก้ไข

โคน

  1. ส่วนข้างต้นของสิ่งที่ยาวกลม
    โคนไม้
    โคนเสา
    โคนขา

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

โคน

  1. ชื่อเห็ดหลายชนิดในสกุล Termitomyces วงศ์ Amanitaceae ขึ้นบริเวณจอมปลวก ดอกเห็ดรูปร่ม ยอดแหลม สีขาวนวลจนถึงน้ำตาลดำ ด้านล่างมีครีบ ก้านยาวตั้งตรง โคนเรียวเล็กหยั่งลึกลงไปถึงรังปลวก กินได้ เช่น ชนิด T. fuliginosus Heim

รากศัพท์ 3แก้ไข

คำนามแก้ไข

โคน

  1. ชื่อตัวหมากรุกที่ใช้เดินทแยงไปข้างหน้าหรือข้างหลัง หรือเดินตรงไปข้างหน้าคราวละ 1 ตา
คำพ้องความแก้ไข

รากศัพท์ 4แก้ไข

จากภาษาอังกฤษ cone

คำนามแก้ไข

โคน

  1. กรวย, สิ่งของที่มีรูปทรงอย่างกรวย
    โคนไอศกรีม
    โคนจราจร