ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ก้าน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgâan
ราชบัณฑิตยสภาkan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kaːn˥˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *kaːnᶜ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC kɑnH); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ກ້ານ (ก้าน), ภาษาไทใหญ่ ၵၢၼ်ႈ (ก้าน)ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง kaenz/gaenj


คำนามแก้ไข

ก้าน

  1. ส่วนที่ต่อดอก หรือใบ หรือผล กับกิ่งไม้
  2. เรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น
    ก้านตุ้มหู
    ก้านไม้ขีด
  3. กระดูกกลางแห่งใบไม้บางอย่าง เช่น มะพร้าว จาก

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

ก้าน

  1. ก่าน, กล้า
    รู้ไป่ทันแก่ก้าน กล่าวถ้อยกลางสนาม
    (โลกนิติ)

ภาษาอีสานแก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ก้าน (อาการนาม การก้าน)

  1. ส่องสัตว์