ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เสียบ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsìiap
ราชบัณฑิตยสภาsiap
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sia̯p̚˨˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาจีนยุคกลาง (MC t͡ʃʰˠɛp̚); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ສຽບ (สย͢บ), ภาษาไทใหญ่ သဵပ်ႇ (เส่ป), ภาษาอาหม 𑜏𑜢𑜆𑜫 (สิป์), ภาษาจ้วง cep

ภาษาจ้วง cep (แซ็บ)

คำกริยาแก้ไข

เสียบ (คำอาการนาม การเสียบ)

  1. แทงคาไว้
    เอาไม้แหลมเสียบปลา
    เอามีดเสียบพุง
  2. เอาของดันลงบนปลายสิ่งที่แหลม
    เอากระดาษเสียบบนที่เสียบกระดาษ
  3. เหน็บ
    เอาจดหมายเสียบไว้ที่ประตู
  4. (ล้าสมัย) ยืนตัวแข็งทื่อต่อหน้าผู้ใหญ่เป็นการแสดงกิริยาไม่อ่อนน้อม เรียกว่า ยืนเสียบ

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

เสียบ

  1. ชื่อหอยทะเลกาบคู่หลายชนิด หลายสกุล หลายวงศ์ เช่น ชนิด Donax faba ในวงศ์ Donacidae เปลือกรูปสามเหลี่ยม สีเหลืองนวล ลายสลับสีเข้มหลากสี เช่น น้ำตาลเข้ม ฝังตัวอยู่ตามหาดทรายในระดับน้ำขึ้นน้ำลง นำมาดองน้ำปลา