ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *faŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨺᩢ᩠ᨦ (ฝัง), ภาษาลาว ຝັງ (ฝัง), ภาษาไทลื้อ ᦚᧂ (ฝัง), ภาษาไทใหญ่ ၽင် (ผัง) หรือ ၾင် (ฝัง), ภาษาไทใต้คง ᥜᥒᥴ (ฝั๋ง), ภาษาอาหม 𑜇𑜞𑜂𑜫 (ผฺรง์), ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง paeng, ภาษาจ้วง baeng

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ฝัง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงfǎng
ราชบัณฑิตยสภาfang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/faŋ˩˩˦/()

คำกริยาแก้ไข

ฝัง (คำอาการนาม การฝัง)

  1. จมหรือทำให้จมลงไปจากระดับพื้นจนมิดทั้งหมดหรือมิดแต่บางส่วน
    ฝังศพ
    ฝังทรัพย์
    ฝังเสา
  2. ทำให้จมติดแน่นอยู่ในสิ่งต่าง ๆ
    ฝังเพชร
    ฝังลาย
  3. โดยปริยายหมายถึง ลักษณะอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น
    ฝังใจ
    ฝังหัว

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

คำประสมแก้ไข