ภาษาไทยแก้ไข

 
วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์สะ-หฺนม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsà-nǒm
ราชบัณฑิตยสภาsa-nom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sa˨˩.nom˩˩˦/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาเขมรเก่า ស្នំ (สฺนํ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขมร ស្នំ (สฺนํ) หรือ ស្នម (สฺนม)

คำนามแก้ไข

สนม

  1. เจ้าจอมมารดาหรือเจ้าจอมอยู่งาน ซึ่งทรงพระเมตตายกย่องขึ้นเป็นชั้นสูง โดยได้รับพระราชทานหีบหมากทองคำลงยา ราชาวดี เรียกว่า พระสนม

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาเขมรเก่า ស្នុំ (สฺนุํ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขมร ស្នុំ (สฺนุํ)

คำนามแก้ไข

สนม

  1. (โบราณ) ข้าราชการในพระราชสำนัก ทำหน้าที่เกี่ยวกับพิธีศพ จัดดอกไม้ ดูแล รักษาเครื่องนมัสการ โกศ หีบ เป็นต้น เรียกว่า เจ้าพนักงานสนมพลเรือน
  2. (โบราณ) เขตพระราชฐาน เป็นที่กักบริเวณผู้มีฐานันดรศักดิ์แห่งราชวงศ์ หรือข้าทูลละอองธุลีพระบาทชั้นผู้ใหญ่ อยู่ใน ความควบคุมดูแลของพวกสนม, เรียกลักษณะที่ ถูกกักบริเวณเช่นนั้นว่า ติดสนม

รากศัพท์ 3แก้ไข

จากภาษาอีสาน สนม (ชื่อพืชหญ้าชนิดหนึ่งเกิดในน้ำ)

คำวิสามานยนามแก้ไข

สนม

  1. ชื่ออำเภอหนึ่งในจังหวัดสุรินทร์

ภาษาอีสานแก้ไข

คำนามแก้ไข

สนม

  1. ชื่อพืชหญ้าชนิดหนึ่งเกิดในน้ำ เกาะกันเป็นกลุ่ม ลอยเป็นแพอยู่เหนือน้ำ เรียก หญ้าสนม