ภาษาไทยแก้ไข

 
วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ราก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงrâak
ราชบัณฑิตยสภาrak
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/raːk̚˥˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̬.raːkᴰ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩁᩣ᩠ᨠ (ราก), ภาษาเขิน ᩁᩣ᩠ᨠ (ราก), ภาษาลาว ຮາກ (ฮาก), ภาษาไทลื้อ ᦣᦱᧅ (ฮาก), ภาษาไทดำ ꪭꪱꪀ (ฮาก), ภาษาไทใหญ่ ႁၢၵ်ႈ (ห้าก), ภาษาอาหม 𑜍𑜀𑜫 (รก์), ภาษาจ้วง rag, ภาษาจ้วงแบบหนง laeg, ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง lag, ภาษาแสก ร̄าก

คำนามแก้ไข

ราก (คำลักษณนาม ราก)

  1. ส่วนของต้นไม้ ตามปรกติอยู่ในดิน มีหน้าที่ดูดอาหารเลี้ยงลำต้น, โดยปริยายเรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น
    รากผม
    รากฟัน
  2. เรียกฐานที่อยู่ใต้ดินทำหน้าที่รองรับอาคารว่า รากตึก หรือ ฐานราก
  3. ต้นเดิม, เค้าเดิม
    รากศัพท์
  4. (คณิตศาสตร์) จำนวนที่ยกกำลังตามอันดับแล้วได้ผลลัพธ์เท่ากับจำนวนที่กำหนด
    รากที่สองของ 9 คือ 3 กับ −3
    รากที่สามของ 8 คือ 2
  5. (คณิตศาสตร์) คำตอบของตัวแปรในสมการ, ค่าของพารามิเตอร์ที่ทำให้ฟังก์ชันมีค่าเป็นศูนย์
    x = 1 เป็นรากของสมการ 2x = 2
    x = 1 เป็นรากของฟังก์ชัน f (x) = 3x − 3

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *rwɯəkᴰ; เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC huk̚, hˠʌk̚); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩁᩣ᩠ᨠ (ราก), ภาษาเขิน ᩁᩣ᩠ᨠ (ราก), ภาษาอีสาน ฮาก, ภาษาลาว ຮາກ (ฮาก), ภาษาไทลื้อ ᦣᦱᧅ (ฮาก), ภาษาไทใหญ่ ႁၢၵ်ႈ (ห้าก), ภาษาอาหม 𑜍𑜀𑜫 (รก์), ภาษาจ้วงแบบหนง raeg, ภาษาแสก หร้วก

คำนามแก้ไข

ราก

  1. อาการที่สำรอกออกมาทางปาก

คำกริยาแก้ไข

ราก (คำอาการนาม การราก)

  1. อาเจียน, อ้วก, สำรอกออกทางปาก
    รากแตกรากแตน