ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨶᩫ᩠ᨾ (น็ม), ภาษาลาว ນົມ (น็ม), ภาษาไทลื้อ ᦓᦳᧄ (นุม), ภาษาไทใหญ่ ၼူမ်း (นู๊ม), ภาษาไทดำ ꪶꪙꪣ (โนม), ภาษาอาหม 𑜃𑜤𑜪 (นุํ), ภาษาจ้วง noemz

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์นม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงnom
ราชบัณฑิตยสภาnom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/nom˧/()

คำนามแก้ไข

นม

  1. ส่วนของร่างกาย อยู่บริเวณหน้าอก มี 2 เต้า, ของผู้หญิงมีต่อมสำหรับผลิตน้ำนมเป็นอาหารสำหรับลูกอ่อน ส่วนของผู้ชายมีขนาดเล็กและไม่มีน้ำนม, นมของสัตว์บางชนิด เช่น ลิง ค่าง ก็มี 2 เต้า เช่นเดียวกับคน ส่วนของสัตว์บางชนิด เช่น สุนัข วัว ควาย มีหลายเต้าเรียงอยู่ที่ท้องเป็น 2 แถว
  2. แม่นม, ราชาศัพท์ว่า พระนม
  3. น้ำนม
    เลี้ยงลูกด้วยนม
  4. ชื่อสิ่งที่เป็นเต้าเป็นปุ่มคล้ายนม
    นมทองหลาง
    นมจะเข้
  5. เรียกสิ่งที่มีลักษณะเป็นปุยขาวห่อหุ้มต้นผักกระเฉดว่า นมผักกระเฉด
  6. เรียกสิ่งที่มีลักษณะเป็นปุยขาวห้อยติดอยู่ตามข้อพังพวยว่า นมพังพวย

คำพ้องความแก้ไข

ลูกคำแก้ไข

ลูกคำ

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาบาลี นม (นอบน้อม)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์[เสียงสมาส]
นะ-มะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงná-má-
ราชบัณฑิตยสภาna-ma-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/na˦˥.ma˦˥./

คำนามแก้ไข

นม

  1. การนอบน้อม, การเคารพ, การไหว้

รากศัพท์ 3แก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์นอ-มอ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงnɔɔ-mɔɔ
ราชบัณฑิตยสภาno-mo
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/nɔː˧.mɔː˧/()

คำวิสามานยนามแก้ไข

นม

  1. อักษรย่อของ นครราชสีมา

ดูเพิ่มแก้ไข