ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์สวย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǔai
ราชบัณฑิตยสภาsuai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sua̯j˩˩˦/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

สวย (คำอาการนาม ความสวย)

  1. งามน่าพึงพอใจ, มักใช้เข้าคู่กับคำ งาม เป็น สวยงาม, ในบทกลอนใช้ว่า ส้วย ก็มี
  2. ไม่เปียก (ใช้แก่ข้าวสุก)
    หุงข้าวสวยดี ไม่ดิบ ไม่แฉะ
คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

แผลงมาจาก ซวย

คำกริยาแก้ไข

สวย

  1. (ภาษาปาก) เกิดเรื่องไม่ดี อย่างถูกว่า ถูกทำร้าย เป็นต้น
    พูดไม่เข้าหูแบบนี้ เดี๋ยวก็สวยหรอก
อ้างอิงแก้ไข