ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์สวย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsǔai
ราชบัณฑิตยสภาsuai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sua̯j˩˩˦/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ສວຍ (สวย̃); เทียบภาษาหมิ่นใต้ (súi)

Jonsson (1991) ได้แนะนำว่ามาจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *suəjᴬ¹ (งาม, หุ่นดี) แต่ภาษาในกลุ่มส่วนมากไม่มีคำศัพท์

คำคุณศัพท์แก้ไข

สวย (คำอาการนาม ความสวย)

  1. งามน่าพึงพอใจ, มักใช้เข้าคู่กับคำ งาม เป็น สวยงาม, ในบทกลอนใช้ว่า ส้วย ก็มี
  2. ไม่เปียก (ใช้แก่ข้าวสุก)
    หุงข้าวสวยดี ไม่ดิบ ไม่แฉะ
คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

แผลงมาจาก ซวย

คำกริยาแก้ไข

สวย

  1. (ภาษาปาก) เกิดเรื่องไม่ดี อย่างถูกว่า ถูกทำร้าย เป็นต้น
    พูดไม่เข้าหูแบบนี้ เดี๋ยวก็สวยหรอก
อ้างอิงแก้ไข