ภาษาไทยแก้ไข

รูปแบบอื่นแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *vaːꟲ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน ฟ้า, ภาษาลาว ຟ້າ (ฟ้า), ภาษาคำเมือง ᨼ᩶ᩣ (ฟ้า), ภาษาไทลื้อ ᦝᦱᧉ (ฟ้า), ภาษาไทดำ ꪡ꫁ꪱ (ฟ้า), ภาษาไทใหญ่ ၽႃႉ (ผ๎า) หรือ ၾႃႉ (ฝ๎า), ภาษาอาหม 𑜇𑜠 (ผะ), 𑜇𑜡 (ผา), 𑜇𑜨𑜠 (ผอ̂ะ), 𑜇𑜨𑜡 (ผอ̂า) หรือ 𑜇𑜞𑜠 (ผฺระ), ภาษาจ้วง fax; เทียบภาษาไหลดั้งเดิม *fʰaːʔ

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ฟ้า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงfáa
ราชบัณฑิตยสภาfa
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/faː˦˥/(สัมผัส)

คำนามแก้ไข

ฟ้า

  1. (ท้อง~) ส่วนเบื้องบนที่มองเห็นครอบแผ่นดินอยู่
    ดาวเต็มฟ้า
  2. (ท้อง~) อากาศเบื้องบน
    ฟ้าครึ้ม
    ยิงปืนขึ้นฟ้า
  3. สวรรค์
    นางฟ้า
    ฟ้าดินเป็นพยาน
  4. เจ้าฟ้า

คำเกี่ยวข้องแก้ไข

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

ฟ้า (คำอาการนาม ความฟ้า)

  1. สีน้ำเงินอ่อนอย่างสีท้องฟ้าในเวลามีแดด เรียกว่า สีฟ้า

ภาษาคำเมืองแก้ไข

คำนามแก้ไข

ฟ้า

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨼ᩶ᩣ (ฟ้า)