เนื้อหา

ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต आकाश (อากาศ); เทียบภาษาบาลี อากาส

การออกเสียงแก้ไข

พยางค์ อา-กาด [เสียงสมาส]
อา-กาด-สะ-
สัทอักษรสากล /ʔaː˧.kaːt̚˨˩/ /ʔaː˧.kaːt̚˨˩.sa˨˩./

คำนามแก้ไข

อากาศ, อากาศ-

  1. (วิทยาศาสตร์) แก๊สผสมที่ประกอบด้วยไนโตรเจนและออกซิเจนเป็นส่วนใหญ่ ใช้หายใจหรือช่วยในการเผาไหม้เป็นต้น
  2. (ปรัชญา) ที่ที่ว่างเปล่าซึ่งมีอยู่เป็นเอกเทศจากสสาร, เป็นธาตุอย่าง 1 ใน 6 คือ ปฐวีธาตุ (ธาตุดิน) อาโปธาตุ (ธาตุน้ำ) เตโชธาตุ (ธาตุไฟ) วาโยธาตุ (ธาตุลม) อากาศธาตุ (ที่ว่างเปล่า) และวิญญาณธาตุ (ธาตุรู้)
  3. ท้องฟ้า
    นกบินไปในอากาศ
  4. บางทีใช้หมายถึงสภาพดินฟ้าอากาศโดยทั่วไป
    เช้านี้อากาศดีจัง