ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์คฺรอบ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkrɔ̂ɔp
ราชบัณฑิตยสภาkhrop
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰrɔːp̚˥˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาเขมรเก่า ករប៑ (กรปฺ), គរោប៑ (คโรปฺ), °គរោប (°คโรป), គរៅប៑ (คเราปฺ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขมร គ្រប (คฺรบ)

คำกริยาแก้ไข

ครอบ (คำอาการนาม การครอบ)

  1. เอาของที่มีลักษณะคลุ่มคล้ายขันคว่ำเป็นต้นปิดงำไว้
    เอาฝาชีครอบ
    เอากะลาครอบ

คำนามแก้ไข

ครอบ

  1. แก้วรูปลูกฟักตัดสำหรับครอบพระพุทธรูปหรือเครื่องบูชาเป็นต้น
  2. ภาชนะชนิดหนึ่งทำด้วยโลหะ รูปทรงคล้ายลูกฟักหรือคล้ายน้ำเต้า มีเชิงฝาครอบเป็นรูปทรงหัวเม็ดทรงมัณฑ์เป็นต้น สำหรับใส่น้ำมนต์

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ครอบ (คำอาการนาม การครอบ)

  1. ประสิทธิ์ประสาทวิชาให้, ถ่ายทอดความรู้ให้
  2. ทำพิธีรับรองความรู้
    ครูครอบศิษย์ด้วยหัวโขน