ภาษาไทยแก้ไข

รูปแบบอื่นแก้ไข

  • (เลิกใช้) ขนน (ทุกความหมาย)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ขัน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkǎn
ราชบัณฑิตยสภาkhan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰan˩˩˦/()
คำพ้องเสียง

รากศัพท์ 1แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຂັນ (ขัน), ภาษาไทลื้อ ᦃᧃ (ฃัน), ภาษามอญ ခဝ် (ขว์)

คำนามแก้ไข

ขัน (คำลักษณนาม ใบ หรือ ลูก)

  1. ภาชนะสำหรับตักหรือใส่น้ำ มีหลายชนิด

รากศัพท์ 2แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຂັນ (ขัน), ภาษาจ้วง haen

คำกริยาแก้ไข

ขัน (คำอาการนาม การขัน)

  1. ทำให้ตึงหรือให้แน่นด้วยวิธีหมุนกวดเร่งเข้าไป
    ขันชะเนาะ
    ขันเกลียว

คำคุณศัพท์แก้ไข

ขัน

  1. แข็งแรง, กล้าหาญ
    กูนี้คนขัน จะขามคนใด
    (สมุทรโฆษ)

รากศัพท์ 3แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *χalᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຂັນ (ขัน), ภาษาไทลื้อ ᦃᧃ (ฃัน), ภาษาไทใหญ่ ၶၼ် (ขัน), ภาษาจ้วง haen, ภาษาจ้วงแบบหนง kaen, ภาษาแสก หั่น

คำกริยาแก้ไข

ขัน (คำอาการนาม การขัน)

  1. อาการร้องอย่างหนึ่งของไก่หรือนกบางชนิดเฉพาะในตัวผู้ เช่น ไก่ ไก่ฟ้า นกเขา ใช้เป็นสัญญาณติดต่อสื่อสารในสัตว์ประเภทเดียวกัน จะร้องมากในระหว่างฤดูผสมพันธุ์ หรือในเวลาจำเพาะเช่นเช้าตรู่
  2. (ภาษาปาก) (องคชาต) แข็งตัว

รากศัพท์ 4แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ขัน (คำอาการนาม การขัน)

  1. หัวเราะ, นึกอยากหัวเราะ

คำคุณศัพท์แก้ไข

ขัน (คำอาการนาม ความขัน)

  1. น่าหัวเราะ, ชวนหัวเราะ, ขบขัน ก็ว่า

รากศัพท์ 5แก้ไข

คำนามแก้ไข

ขัน (คำลักษณนาม ต้น)

  1. คัน, ชื่อไม้ต้นขนาดกลางชนิดหนึ่ง