ภาษาไทยแก้ไข

รูปแบบอื่นแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต लोह (โลห) หรือภาษาบาลี โลห; ร่วมรากกับ โล่[1]

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์โล-หะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงloo-hà
ราชบัณฑิตยสภาlo-ha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/loː˧.haʔ˨˩/()

คำนามแก้ไข

โลหะ

  1. ธาตุที่ถลุงจากแร่แล้ว เช่น เหล็ก ทองแดง ทองคำ
  2. (วิทยาศาสตร์) ธาตุซึ่งมีสมบัติสำคัญคือ เป็นตัวนำไฟฟ้าและความร้อนที่ดี มีขีดหลอมเหลวสูง ขัดให้เป็นเงาได้ ตีแผ่เป็นแผ่นหรือดึงให้เป็นเส้นลวดได้ เมื่อนำมาเคาะมีเสียงดังกังวาน เมื่ออยู่ในสภาพไอออนจะเป็นไอออนบวก

อ้างอิงแก้ไข

  1. Gedney, W. J. (1986). Speculations on early Tai tones. Contributions to Sino-Tibetan Studies, 5, 144.