ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เคาะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkɔ́
ราชบัณฑิตยสภาkho
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰɔʔ˦˥/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

เทียบภาษาจีนเก่า (OC *kʰoːʔ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເຄາະ (เคาะ) หรือ ໂຄະ (โคะ)

คำกริยาแก้ไข

เคาะ (คำอาการนาม การเคาะ)

  1. ใช้อวัยวะมีมือเป็นต้นกระทบเบา
    เคาะจังหวะ
    เคาะบุหรี่
  2. ใช้มือหรือวัตถุงอตีหรือทุบให้เกิดเสียงเป็นต้น
    เคาะประตู
    เคาะระฆัง
    เคาะตัวถังรถ

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

เคาะ (คำอาการนาม การเคาะ)

  1. พูดเย้าแหย่

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

เคาะ

  1. เลียบเคียง
    พูดเคาะ

รากศัพท์ 3แก้ไข

มาจากการเคาะโต๊ะด้วยค้อนในการประมูล

คำกริยาแก้ไข

เคาะ (คำอาการนาม การเคาะ)

  1. (ภาษาปาก) ตัดสินใจขั้นสุดท้าย, อนุมัติ
    โครงการอบรมเพื่อพัฒนาบุคลากรประจำปีนี้ กรรมการส่วนใหญ่ก็เห็นชอบแล้ว แต่ท่านประธานยังไม่เคาะ
    เคาะแล้ว! อัตราใหม่ค่าจ้างขั้นต่ำ เพิ่มทุกจังหวัด 5-22 บาท

รากศัพท์ 4แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

เคาะ (คำอาการนาม การเคาะ)

  1. (ภาษาปาก) งดออกความเห็น
    เรื่องหัวหน้าไปยุ่งกับเลขา ฉันขอเคาะ ไม่อยากวิจารณ์