ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ดัง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdang
ราชบัณฑิตยสภาdang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/daŋ˧/

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɗaŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨯᩢ᩠ᨦ (ดัง), ภาษาลาว ດັງ (ดัง), ภาษาไทลื้อ ᦡᧂ (ดัง), ภาษาไทใหญ่ လင်/ၼင် (ลัง/นัง) (ในคำ ၶူႈလင်/ၶူႈၼင် (ขู้ลัง/ขู้นัง)), ภาษาไทใต้คง ᥘᥒ (ลัง), ภาษาอ่ายตน ဒင် (ทัง) หรือ ꩫင် (นัง), ภาษาอาหม 𑜓𑜂𑜫 (ดง์) หรือ 𑜃𑜂𑜫 (นง์), ภาษาปู้อี ndangl, ภาษาจ้วง ndaeng

รูปแบบอื่นแก้ไข

คำนามแก้ไข

ดัง

  1. (ร้อยกรอง) ดั้ง, จมูก

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

ดัง (คำอาการนาม ความดัง)

  1. เกิดเสียงขึ้นหรือทำให้เสียงเกิดขึ้นอย่างแรง
    กลองดัง
    เสียงดัง
  2. (ภาษาปาก) มีชื่อเสียง
    นักร้องดัง
    นักการเมืองคนดัง
  3. (ภาษาปาก) เป็นที่รู้จักหรือโจษขานกันทั่วไป
    ละครเรื่องนี้ดังมาก
    ข่าวดัง

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

ดัง (คำอาการนาม ความดัง)

  1. ทำให้เสียงบังเกิดขึ้นอย่างแรง
    พูดดัง

รากศัพท์ 3แก้ไข

รูปแบบอื่นแก้ไข

คำบุพบทแก้ไข

ดัง

  1. เช่น, อย่าง, ราวกับ, คล้าย, เหมือน

ภาษาคำเมืองแก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ดัง (คำอาการนาม ก๋ารดัง หรือ ก๋านดัง)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨯᩢ᩠ᨦ (ดัง)

คำนามแก้ไข

ดัง

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨯᩢ᩠ᨦ (ดัง)

คำคุณศัพท์แก้ไข

ดัง (คำอาการนาม กำดัง หรือ ความดัง)

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᨯᩢ᩠ᨦ (ดัง)

ภาษาญ้อแก้ไข

คำนามแก้ไข

ดัง

  1. จมูก

ภาษาอีสานแก้ไข

คำนามแก้ไข

ดัง

  1. จมูก

คำเกี่ยวข้องแก้ไข