ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *ŋawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨦᩮᩢᩣ (เงัา), ภาษาลาว ເງົາ (เง็า), ภาษาไทลื้อ ᦇᧁ (เงา), ภาษาไทดำ ꪹꪉꪱ (เงา), ภาษาไทใหญ่ ငဝ်း (ง๊ว), ภาษาไทใต้คง ᥒᥝᥰ (เง๊า), ภาษาอาหม 𑜂𑜧 (งว์) หรือ 𑜂𑜧𑜈𑜫 (งว์ว์), ภาษาจ้วง ngaeuz

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เงา
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงngao
ราชบัณฑิตยสภาngao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ŋaw˧/()

คำนามแก้ไข

เงา

  1. ส่วนที่มืดเพราะมีวัตถุบังแสงทำให้แลเห็นเป็นรูปของวัตถุนั้น
  2. รูปที่ปรากฏในของใสหรือเป็นมันเช่นน้ำหรือกระจก
  3. (ทัศนศาสตร์) อาณาเขตหลังวัตถุที่แสงเคลื่อนที่ไปกระทบวัตถุนั้นแล้วแสงเคลื่อนที่ไปไม่ถึงทั้งหมดหรือไปถึงได้บ้าง

คำคุณศัพท์แก้ไข

เงา (คำอาการนาม ความเงา)

  1. เป็นมันจนมีรูปปรากฏ

คำประสมแก้ไข