เปิดเมนูหลัก

เนื้อหา

ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์แล
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงlɛɛ
ราชบัณฑิตยสภาlae
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/lɛː˧/

รากศัพท์ 1แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

แล (คำอาการนาม การแล)

  1. ดู, มอง
    สองตาก็ไม่อยากแล
    เหลียวซ้ายแลขวา
  2. ทอดตาดูเพื่อให้รู้ให้เห็น, มักใช้เข้าคู่กับคำ ดู หรือ เห็น เป็น แลดู แลเห็น

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

แล

  1. อาการที่ทิ้งไว้นานโดยไม่ใส่ใจ, แร ก็ว่า
    กับข้าวทิ้งแลไว้บนโต๊ะไม่มีคนกิน
    ของวางแลไม่มีคนซื้อ

คำอนุภาคแก้ไข

แล

  1. ทีเดียว, ฉะนี้, (มักใช้ในที่สุดประโยคหรือข้อความ หรือคำลงท้ายคำประพันธ์)
    ยมพะบาลจับผู้หญิงผู้ชายจำให้ขึ้นจำให้ลงหากันดั่งนั้นหลายคาบหลายคราลำบากนักหนาแล
    (ไตรภูมิ)
    ห่อนข้าคืนสม แม่แล ฯ
    (เตลงพ่าย)

รากศัพท์ 3แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ແລະ (และ), ภาษาไทลื้อ (แหฺล), ภาษาไทใหญ่ လႄႈ (แล้), ภาษาอาหม 𑜎𑜦𑜧 (เล)

คำสันธานแก้ไข

แล

  1. รูปที่เลิกใช้ของ และ
    ให้ประกาศแก่พระราชวงศานุวงศ์แลข้าราชการผู้ใหญ่ผู้น้อยฝ่ายหน้าฝ่ายในแลราษฎรในกรุงแลหัวเมืองให้ทราบทั่วกัน
    (ประกาศ ร. 4)
    ฝูงเทพยดาถือค้อนแลตระบองเทียรย่อมแก้วมณีรัตนะเป็นบริวาร
    (ไตรภูมิ)

ภาษาปักษ์ใต้แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

แล (คำอาการนาม ก่านแล)

  1. ดู, มอง