ภาษาไทย

แก้ไข
 
วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

รากศัพท์

แก้ไข

ยืมมาจากภาษาสันสกฤต प्रयोग (ปฺรโยค); เทียบภาษาบาลี ปโยค; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ປະໂຫຍກ (ปะโหยก), ภาษาเขมร ប្រយោគ (บฺรโยค)

เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ sentence, statement สำหรับความหมาย 1

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์ปฺระ-โหฺยก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbprà-yòok
ราชบัณฑิตยสภาpra-yok
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pra˨˩.joːk̚˨˩/(สัมผัส)

คำนาม

แก้ไข

ประโยค

  1. (ไวยากรณ์) คำพูดหรือข้อความที่ได้ความบริบูรณ์ตอนหนึ่ง ๆ
    ประโยคบอกเล่า
    ประโยคปฏิเสธ
    ประโยคคำถาม
  2. ชั้นแห่งความรู้ภาษาบาลี
    เปรียญ 3 ประโยค
    สอบได้ประโยค 3
  3. ความเพียรเครื่องประกอบ, ความเพียร
    ประโยคสัมปทา
    การถึงพร้อมด้วยความเพียร

คำประสม

แก้ไข

คำแปลภาษาอื่น

แก้ไข