ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}
ชาด[เสียงสมาส]
ชา-ติ-
[เสียงสมาส]
ชาด-ติ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchâatchaa-dtì-châat-dtì-
ราชบัณฑิตยสภาchatcha-ti-chat-ti-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰaːt̚˥˩/()/t͡ɕʰaː˧.ti˨˩.//t͡ɕʰaːt̚˥˩.ti˨˩./
คำพ้องเสียงชาด
ชาต

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต जाति (ชาติ, การเกิด), จากภาษาบาลี ชาติ (การเกิด)

คำนามแก้ไข

ชาติ

  1. การเกิด, กำเนิด, มักใช้ว่า ชาติเกิด หรือ ชาติกำเนิด
    ถ้าทำไม่ดีก็เสียชาติเกิด
  2. ความมีชีวิตอยู่ตั้งแต่เกิดจนตาย
    สบายทั้งชาติ
  3. เหล่ากอ, เทือกเถา, เผ่าพันธุ์
    ชาตินักรบ
    ชาติไพร่

ดูเพิ่มแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

ชาติ

  1. ประเทศ
    รู้คุณชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
  2. ประชาชนที่เป็นพลเมืองของประเทศ, ประชาชาติ ก็ว่า
  3. กลุ่มชนที่มีความรู้สึกในเรื่องเชื้อชาติ ศาสนา ภาษา ประวัติศาสตร์ ความเป็นมา ขนบธรรมเนียมประเพณี และวัฒนธรรมอย่างเดียวกัน หรืออยู่ในปกครองรัฐบาลเดียวกัน

รากศัพท์ 3แก้ไข

คำนามแก้ไข

ชาติ

  1. ชนิด, จำพวก, ชั้น, หมู่
  2. คำสกรรถ, คำเพิ่มข้างหลังของคำเดิม เมื่อเพิ่มแล้วความหมายคงเดิม หรือหมายถึงพวกหรือหมู่
    รสชาติ
    คชาชาติ
    มนุษยชาติ