เปิดเมนูหลัก

เนื้อหา

ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากไท (กลุ่มชาติพันธุ์ไท); ตัว ถูกเพิ่มขึ้นมาเพื่อเลียนคำภาษาบาลี เทยฺย (ในรากศัพท์ 2)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ไท
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtai
ราชบัณฑิตยสภาthai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰaj˧/
คำพ้องเสียงไท
ไฟล์เสียง

คำวิสามานยนามแก้ไข

ไทย

  1. ชื่อประเทศและชนชาติที่อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพรมแดนติดต่อกับลาว เขมร มาเลเซีย และพม่า
    ประเทศไทย
    เมืองไทย
    คนไทย
    ชาวไทย
  2. ภาษาทางการของประเทศไทย
    ภาษาไทย
  3. ชนเชื้อชาติไทย มีหลายสาขาด้วยกัน, ไท ก็ว่า
    ไทยใหญ่
    ไทยดำ
    ไทยขาว

คำนามแก้ไข

ไทย

  1. ความมีอิสระในตัว, ความไม่เป็นทาส, ไท ก็ว่า
  2. คน
    ไทยบ้านนอก
    คนบ้านนอก
    ไทยใจแทตย์
    คนใจยักษ์
    (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์)

คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาบาลี เทยฺย

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์[เสียงสมาส]
ไท-ยะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtai-yá-
ราชบัณฑิตยสภาthai-ya-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰaj˧.ja˦˥./

คำคุณศัพท์แก้ไข

ไทย

  1. (ภาษาหนังสือ) ควรให้, ใช้ประกอบเป็นคำนำหน้าสมาส
    ไทยทาน
    ไทยธรรม