ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต दश (ทศ, สิบ); เทียบภาษาบาลี ทส (สิบ)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ทด[เสียงสมาส]
ทด-สะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtóttót-sà-
ราชบัณฑิตยสภาthotthot-sa-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰot̚˦˥/()/tʰot̚˦˥.sa˨˩./
คำพ้องเสียงทด
ทท

เลขแก้ไข

ทศ

  1. สิบ, มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส

คำนามแก้ไข

ทศ

  1. เรียกเหรียญทองสมัยรัชกาลที่ 4 ชนิดหนึ่ง มีค่าเท่ากับ 1 ใน 10 ของชั่ง = 8 บาท ว่า ทองทศ
ดูเพิ่มแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

จากภาษาสันสกฤต दशा (ทศา, ชายผ้า)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ทด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงtót
ราชบัณฑิตยสภาthot
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/tʰot̚˦˥/()
คำพ้องเสียงทด
ทท

คำนามแก้ไข

ทศ

  1. ชายผ้า, ชายครุย
ดูเพิ่มแก้ไข