ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์อาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงaan
ราชบัณฑิตยสภาan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔaːn˧/()
ไฟล์เสียง

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *ʔaːnᴬ, จากภาษาจีนยุคกลาง ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ອານ (อาน), ภาษาไทใหญ่ ဢၢၼ် (อาน), ภาษาอาหม 𑜒𑜃𑜫 (อน์), ภาษาจ้วง an

คำนามแก้ไข

อาน

  1. เครื่องรองนั่งบนหลังสัตว์พาหนะหรือยานพาหนะบางชนิด
    อานม้า
    อานรถจักรยาน

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

อาน

  1. บอบช้ำ
    ถูกตีเสียอาน
  2. โดยปริยายหมายความว่า อย่างหนัก, อย่างมาก
    ถูกต่อว่าอานเลย

รากศัพท์ 3แก้ไข

จากภาษาเขมร អាន (อาน)

คำกริยาแก้ไข

อาน (คำอาการนาม การอาน)

  1. ลับมีดหรืออาวุธให้คม
    อานดาบ
    อานอาวุธ
  2. ใช้มีดหรืออาวุธถูกับหินให้เรียบหรือให้คม
    อานมีด
    อานหอก

รากศัพท์ 4แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

อาน (คำอาการนาม การอาน)

  1. กิน, เซ่น
    เครื่องอาน
    เครื่องกินหรือเครื่องเซ่น

รากศัพท์ 5แก้ไข

จากภาษาบาลี อาน

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์[เสียงสมาส]
อา-นะ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงaa-ná-
ราชบัณฑิตยสภาa-na-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔaː˧.na˦˥./

คำนามแก้ไข

อาน

  1. ลมหายใจเข้า, นิยมใช้เข้าคู่กับ อปาน คือ ลมหายใจออก
    อานาปานะ
    ลมหายใจเข้าและลมหายใจออก
    อานาปานัสสติ
    สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก

ภาษาปักษ์ใต้แก้ไข

คำคุณศัพท์แก้ไข

อาน (คำอาการนาม ขว่ามอาน)

  1. เป็นหมัน, ไม่มีลูก, (ใช้เฉพาะสัตว์)