ภาษาไทย

แก้ไข

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์คม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkom
ราชบัณฑิตยสภาkhom
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰom˧/(สัมผัส)
คำพ้องเสียงคมน์

รากศัพท์ 1

แก้ไข

ตัดมาจาก บังคม, จากภาษาเขมร បង្គំ (บงฺคํ)

คำกริยา

แก้ไข

คม

  1. ไหว้
การใช้
แก้ไข

ราชาศัพท์ว่า ทรงคม ในความหมายว่า ทรงไหว้

รากศัพท์ 2

แก้ไข

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *ɣɤmᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน คม, ภาษาลาว ຄົມ (ค็ม), ภาษาเขิน ᨤᩫ᩠ᨾ (ฅ็ม), ภาษาไทลื้อ ᦆᦳᧄ (ฅุม), ภาษาไทใหญ่ ၶူမ်း (ขู๊ม), ภาษาอาหม 𑜁𑜤𑜪 (ขุํ), ภาษาแสก กฺั๊ม, ภาษาจ้วง hoemz (ฮม)

รูปแบบอื่น

แก้ไข
  • (เลิกใช้) ฅม

คำนาม

แก้ไข

คม

  1. ส่วนบางมากจนสามารถบาดได้
    คมมีด
    คมดาบ
    คมหญ้า

คำคุณศัพท์

แก้ไข

คม (คำอาการนาม ความคม)

  1. ไม่ทื่อ
    มีดคม
  2. บาดได้
    ป่านคม
  3. เฉียบแหลม
    ปัญญาคม
  4. ชัดเจน
    ภาพคม
    เส้นคม
  5. โดยปริยายใช้สำหรับตาและปากซึ่งมีลักษณะอย่างของที่คมอาจบาดหรือแทงใจได้