ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์กัด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgàt
ราชบัณฑิตยสภาkat
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kat̚˨˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

จากภาษาไทดั้งเดิม *katᴰ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨠᩢ᩠ᨯ (กัด), ภาษาลาว ກັດ (กัด), ภาษาไทลื้อ ᦂᧆ (กัด), ภาษาไทดำ ꪀꪰꪒ (กัด), ภาษาไทใหญ่ ၵတ်း (กั๊ต);, ภาษาจ้วง gaet; เทียบภาษามอญ သ္ကိတ် (สฺกิต์, กัด, งับด้วยปาก)[1]

คำกริยาแก้ไข

กัด (คำอาการนาม การกัด)

  1. เอาฟันกดไว้โดยแรง เพื่อไม่ให้สิ่งที่กดไว้หลุดไป หรือเพื่อให้เข้าไป ให้ทะลุ หรือให้ฉีกขาด
    กัดสำลีไว้ให้แน่น
    สุนัขกัดเข้าไปถึงกระดูก
    หนูกัดผ้าเป็นรู
  2. โดยปริยายหมายความว่า ทำให้กร่อนสลายหรือจางไป
    สนิมกัดเหล็ก
    กัดสิวกัดฝ้าออกให้หมด
  3. โดยปริยายหมายความว่า ทำให้เปื่อยเป็นแผล
    ปูนกัดปาก
    น้ำกัดเท้า
  4. (ภาษาปาก) หาเรื่อง
    เขากัดฉันไม่เลิก
  5. (ภาษาปาก) ทะเลาะวิวาท
    สองคนนี้กัดกันอยู่เรื่อย
  6. (ภาษาปาก) พูดว่า, พูดเหน็บแนม[2]
    ครูคนนี้สอนดีแต่ชอบกัดเด็กอยู่เรื่อย
คำแปลภาษาอื่นแก้ไข

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

กัด

  1. เครื่องมือจับปลาทะเลชนิดอวน

รากศัพท์ 3แก้ไข

คำนามแก้ไข

กัด

  1. ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิด Betta splendens Regan ในวงศ์ Osphronemidae ขนาดยาวได้ถึง 6.5 เซนติเมตร ทำรังเป็นหวอดที่ผิวน้ำ ตัวผู้ใหญ่กว่าตัวเมีย มีสีสวยงาม สามารถกางครีบและแผ่นปิดเหงือก เปล่งสีลำตัวให้เข้มขึ้น ในขณะต่อสู้มักกัดกัน จึงเรียกว่า ปลากัด

รากศัพท์ 4แก้ไข

คำนามแก้ไข

กัด

  1. (โบราณ) พิกัด
    ซ้นนกัดค่าพระราชกุมาร
    (มหาชาติคำหลวง)

รากศัพท์ 5แก้ไข

คำนามแก้ไข

กัด

  1. คำกำกับชื่อปีในวิธีนับศักราชของไทยเหนือ ตรงกับเลข 6

อ้างอิงแก้ไข

  1. ศิขรินทร์ แสงเพชร. "คำยืมภาษามอญในกฎหมายตราสามดวง". ภาษาไทยและวัฒนธรรมไทย ๒๑๖. ฉบับที่ ๒, ปีที่ ๑, ธันวาคม ๒๕๕๐ - พฤษภาคม ๒๕๕๑.
  2. ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 9.

ภาษาเลอเวือะตะวันตกแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาปะหล่องดั้งเดิม *kɤ/at

การออกเสียงแก้ไข

คำนามแก้ไข

กัด

  1. หนาม

ภาษาเลอเวือะตะวันออกแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาปะหล่องดั้งเดิม *kɤ/at

การออกเสียงแก้ไข

คำนามแก้ไข

กัด

  1. หนาม