ดูเพิ่ม: ฉก และ ฉุก

ภาษาไทย

แก้ไข

รากศัพท์

แก้ไข

ยืมมาจากภาษาจีนยุคกลาง ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาเขิน ᩈᩦ᩠ᨠ (สีก), ภาษาลาว ສີກ (สีก) หรือ ຈີກ (จีก), ภาษาไทลื้อ ᦉᦲᧅᧈ (สี่ก), ภาษาไทดำ ꪊꪲꪀ (จิก), ภาษาไทใหญ่ သိၵ်ႇ (สิ่ก), ภาษาพ่าเก ꩬိက် (สิก์) หรือ ꩡိက် (จิก์), ภาษาอาหม 𑜏𑜢𑜀𑜫 (สิก์) ,ภาษาจ้วงใต้ ciek(เซียก),ภาษาจ้วงเหนือ cik(ซีก)

การออกเสียง

แก้ไข
การแบ่งพยางค์ฉีก
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchìik
ราชบัณฑิตยสภาchik
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰiːk̚˨˩/(สัมผัส)

คำกริยา

แก้ไข

ฉีก (คำอาการนาม การฉีก)

  1. ขาดแยกออกจากกันหรือทำให้ขาดหรือแยกออกจากกัน
  2. โดยปริยายหมายความว่า แยกสิ่งที่เป็นคู่หรือเป็นสำรับออกจากกัน