ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษามอญ ပိင်မှင် (ปิง์มฺหง์)[1]

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์เปิง-มาง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbpəəng-maang
ราชบัณฑิตยสภาpoeng-mang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pɤːŋ˧.maːŋ˧/()

คำนามแก้ไข

เปิงมาง

  1. ชื่อกลองชนิดหนึ่ง มีหนังขึง 2 หน้า ตรงกลางป่องเล็กน้อย ยาวประมาณ 54 เซนติเมตร ใช้บรรเลงร่วมกับตะโพนในวงปี่พาทย์ก็ได้ ใช้ตีนำกลองชนะในกระบวนเสด็จพยุหยาตรา หรือตีประโคมประจำพระบรมศพเป็นต้น, คนตีเปิงมางนำกลองชนะเรียกว่า จ่ากลอง คู่กับคนเป่าปี่ซึ่งเรียกว่า จ่าปี่

อ้างอิงแก้ไข