ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์จ่า
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงjàa
ราชบัณฑิตยสภาcha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕaː˨˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຈ່າ (จ่า), ภาษาคำเมือง ᨧ᩵ᩣ (จ่า), ภาษาเขิน ᨧ᩵ᩣ (จ่า), ภาษาไทลื้อ ᦈᦱᧈ (จ่า)

คำนามแก้ไข

จ่า

  1. หัวหน้า, หัวโจก
    จ่าฝูง
    จ่าโขลง
  2. ยศทหารและตำรวจชั้นประทวน
  3. บรรดาศักดิ์ในราชสำนัก
    จ่าแผลงฤทธิ รอนราญ
    จ่าเร่ง งานรัดรุด
  4. ตำแหน่งหัวหน้าธุรการบางอย่าง
    จ่าศาล

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำนามแก้ไข

จ่า

  1. การเอาข้าวสุกกับขี้เถ้าคลุกกันปะตรงกลางหน้ากลองเพื่อให้เสียงสูงต่ำ

รากศัพท์ 3แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

จ่า (คำอาการนาม การจ่า)

  1. บอก, เขียนบอก
    จ่าหน้าซองจดหมาย
  2. ถูกปรับ (ในการเล่นโยนหลุมเป็นต้น)

รากศัพท์ 4แก้ไข

เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC t͡ʃˠauX, t͡ʃˠauH)

คำนามแก้ไข

จ่า

  1. เครื่องใช้ตักแกงหรือตักข้าว ทำด้วยกะลามะพร้าว มีด้ามถือ, กระจ่า จวัก หรือ ตวัก ก็ว่า