ภาษาไทยแก้ไข

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์ล่อ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงlɔ̂ɔ
ราชบัณฑิตยสภาlo
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/lɔː˥˩/()

รากศัพท์ 1แก้ไข

เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC luɑ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ລໍ (ลํ) หรือ ລວາ (ลวา), ภาษาไทลื้อ ᦜᦸᧉ (หฺล้อ̂), ภาษาไทใหญ่ လေႃႈ (ล้อ̂)

รูปแบบอื่นแก้ไข

คำนามแก้ไข

ล่อ (คำลักษณนาม ตัว)

  1. สัตว์พันทางที่เกิดจากการผสมระหว่างลากับม้า ใช้เป็นสัตว์ต่าง

รากศัพท์ 2แก้ไข

คำกริยาแก้ไข

ล่อ (คำอาการนาม การล่อ)

  1. ใช้สิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นอุบายชักนำ
    เอาน้ำตาลล่อมด
    เอาเหยื่อล่อปลา
  2. ปริ่ม, ใกล้จะไหล, ในคำว่า น้ำตาล่อหน่วย

คำกริยาวิเศษณ์แก้ไข

ล่อ

  1. ผลุบ ๆ โผล่ ๆ, ไม่เห็นถนัด