ภาษาไทยแก้ไข

รากศัพท์แก้ไข

จากภาษาจีนเก่า (OC *qʰl'iːn, *qʰl'ɯːn); ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ກືນ (กืน)

การออกเสียงแก้ไข

การแบ่งพยางค์กฺลืน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงglʉʉn
ราชบัณฑิตยสภาkluen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/klɯːn˧/()

คำกริยาแก้ไข

กลืน (คำอาการนาม การกลืน)

  1. อาการที่ทำให้อาหารหรือสิ่งอื่น ๆ ที่อยู่ในปากล่วงลำคอ ลงไป
  2. ทำให้หายหรือสูญไป
  3. อดกลั้น
  4. ประสานกันหรือเข้ากันได้สนิทดี